سالروز ولادت”عابده آل علی” - ایسنا

  • سالروز ولادت”عابده آل علی” - ایسنا

    زینب در لغت، به معنای «درخت نیکو منظر» آمده و معنای دیگر آن «زین اب» یعنی «زینت پدر» است؛ حضرت زینب(س)، با انجام رسالت خویش زینت ‌بخش تاریخ شد و موجب افتخار و سرافرازی خاندان وحی و ولایت گشت. حضرت زینب(س) یکتا زنی است که نه تنها در زنان، بلکه در مردان عالم، کمتر نظیرش را می‌توان دید.

    به گزارش ایسنا، پنجم جمادی‌الاول مصادف است با سالروز ولادت بانویی که با ولاذتش صبر، وقار و شکیبایی معنا یافت. بزرگ بانویی که اسارت وی در کربلا تجدید حیات اسلام را در پی داشت، حضرت زینب(س) عالی‌ترین نمونه از شهامت و دلیری، دانش و بینش است.

    حضرت به عنوان ستاره درخشانی در آسمان تقوا طلوع کرد، عالی‌ترین تعلیمات را فرا گرفت و مورد عنایت مخصوص موجد مکتب و استادان بزرگ آن، که بزرگ‌ترین مربیان بشر بوده‌اند قرار داشت. آن حضرت در چنین فضایی رشد کرد و هر روز درس جدیدی از دانش، بینش، تقوا و فضیلت می‏‌آموخت.

    نام مبارک آن بزرگوار زینب، و کنیه گرامیشان ام‌الحسن و ام کلثوم و القاب آن حضرت عبارتند از: صدّیقة الصغری، عصمة الصغری، ولیة اللّه العظمی، ناموس الکبری، شریکة الحسین علیه‌السّلام و عالمه غیر معلّمه، فاضله، کامله و ... است.

    حضرت زینب(س)، در خانه‌ای تربیت و رشد یافت، ‌ که عالی‌ترین نمونه زندگی خانوادگی است و در طول تاریخ بشر خانواده‌ای به این بزرگی و عظمت نیامده است و نخواهد آمد. شخصیت زینب(س) در خانه‌ای شکل گرفت که نور ایمان در آن می‌درخشید و سرشار از صفا و صمیمیت و آکنده از معنویت و عشق به خدا بود. خانه‌ای که پدری چون علی(ع) دارد و مادری چون فاطمه(س)، پدر و مادر معصومی که تمایلات نفسانی و هوی و هوس در آنان راه نداشت و انگیزه حرکت‌ها و فعالیت‌هایشان فقط انجام وظیفه الهی بود. آنان جز به رضای خدا به چیزی دیگر نمی‌اندیشیدند و جز برای پیشرفت اسلام و نجات بشریت گام برنمی‌داشتند.

    و بدین گونه مهم‌ترین و اساسی‌ترین کلاس آموزش خانه‌داری، همسرداری، ‌ تربیت فرزند، ‌ اداره زندگی و به طور کلی آداب معاشرت زینب، دورانی بود که در کنار مادرش حضور داشت و از رفتار و شیوه زندگی او الگو می‌گرفت تا زمانی او نیز همچون مادرش که زیباترین و خدایی‌ترین زندگی را گذراند در خانه شوهر انجام وظیفه کند.

    حضرت زینب (س) وقتی به سن ازدواج رسید از بین خواستگاران متعددی که به منزل علی علیه السلام می‏‌آمدند، تقاضای عبدالله بن جعفر بن ابی طالب – برادرزاده حضرت علی علیه السلام را که از طرف خود کسی را برای خواستگاری حضرت زینب فرستاده بود- پذیرفت در این وصلت فرخنده مهریه حضرت زینب مطابق با مهریه مادرش حضرت فاطمه (ع) بود.

    حضرت می‌داند که ازدواج برای هر زنی حق طبیعی و شرعی است و روی‌گردانی از این سنت، خارج شدن از آئین پیامبر اسلام(ص) است. ولی حضرت  زینب (س)  با ازدواج که عمل به سنت پیامبر خداست، ‌ رسالت بزرگی را که بر دوش دارد، فراموش نمی‌کند. او می‌داند که باید در تمام صحنه‌ها و لحظه‌ها در کنار برادرش باشد. او می‌داند که به ثمر نشستن قیام حسین(ع) و شهادت عزیزانش، نیازمند آزادگی در اسارت، صبر و پایداری، ‌ و پیام رسای او به گوش تاریخ بشریت است.

    از این رو حضرت زینب(س) در قرارداد ازدواجش شرط همراهی با برادرش حسین (ع) را قید می‌کند تا از وظیفه مهم خود باز نماند. از شخصیتی متعهد به اسلام و دوستدار اهلبیت، چون عبدالله بن جعفر که به خواستگاری دختر علی آمده است، انتظاری جز پذیرش این شرط نیست. در منابع تاریخی برای آن بانوی بزرگوار سه پسر به نام‌های علی، عون و جعفر و یک دختر به نام ام‌کلثوم ذکر شده است.

    اوج عظمت حضرت در جریان قیام امام حسین علیه السلام و به خصوص زمان اسارت حضرت بوده است، عظمت این کار بزرگ آن وقت آشکار شد که نبرد عاشورا به پایان رسید و اهل بیت امام حسین علیه السلام اسیر شدند و با پایان یافتن جنگ مسلحانه در میدان کربلا، رسالت و مسئولیت زینب کبری علیهاالسّلام و دیگر اسیران، شروع شد و حرکت فرهنگی آنان علیه سپاه ظلمت، آغاز شد. اگر قیام ارزنده حسینی همچنان در طول تاریخ برای همیشه تازه و سازنده باقی مانده است، یکی از عوامل آن وجود حضرت زینب و خطبه‌های غراء آن حضرت است.

    انتهای پیام